Marmotte 2015 - Richard Stroud - 40 DEGREES - GAME OVER

de CROIX DE FER



...NOG EEN MOOI FILMPJE VAN DE MARMOTTE van ene Richard Stroud, die de handdoek gooit bij 40 °C

Diefstal in de Delhaize

Diefstal in de Delhaize

Bericht van Gerard :
"Maurits, ze hebben hier ingebroken in de Delhaize, en alle bietensap is weg. Heb je geen verdachte ?"

Antwoord : Wordt nog verder onderzocht. Maar de eerste verdachten wonen in de Kleine Molenstraat !!!!  

Marmotte

Hoed af Stuurkens ! :-)

Dikke proficiat aan iedereen !!
Iedereen sprak van de zwaarste editie ooit door de extreme warmte.... de uitslagen spreken dan ook boekdelen... na 11 uur waren nog maar 3400 van de 7500 gestarte deelnemers binnen !!!
Slechts 4678 haalden de eindmeet, de laatste na 14u14 's avonds laat bij donkeren met 'n groot licht op zijn voorhoofd...een Engelsman met nen hoek af :-) 
In het hotel van Vélotour waren er 2 die buiten westen gingen, één ervan is afgevoerd naar de kliniek en is niet mee teruggereisd naar België. Vele toeristen gaan blijkbaar nog dieper dan profs :-)
- klik voor de resultaten :
 UITSLAGEN MARMOTTE 2015

Charlotte in de Marmotte

Charlotte - Fabie Van De Velde

Mijn verhaal van de Marmotte

Voor de derde maal dit fietsseizoen moet ik om 5u opstaan om te fietsen?! Toen me wekker afging dacht ik opnieuw wat ga ik nu weer doen…

Maar goed, om 6u vertrokken ik, Joyce en Gino naar de start in Bourg d’Oisans. Toen ik mijn nummer ging afhalen op donderdag had ik eens lief gelachen naar de jongeheer achter de computer en ik mocht starten in het tweede vak. Dat zou toch al een uurtje minder in de hitte fietsen worden.

Vanaf de start tot aan de voet van de Glandon was het “full speed” voor de coureurs. Ik durfde niet mee en reed mijn eigen tempo tot aan de top van Glandon. Doseren, had Davy mij nog toegeroepen en dat was ik ook van plan. Tijdens de eerste beklimming had ik enorm veel last van mijn maag, (10 pannenkoeken als ontbijt was misschien toch iets te veel…) Op de top was het dan ook drummen voor de bidons op te vullen, vlug een energiereep door mijn keel proberen duwen en dan kwam de “gevaarlijke” afdaling, na enkele bochten kwam ik de ambulance tegen voor een renner die in de kant lag. Met de remmen dicht gingen de afdaling vlotjes (naar mijn goeie normen), gelukkig fiets je niet alleen en had ik altijd wel iemand om te volgen en waren de afdalingen bijna allemaal verkeersvrij.

Dan kwam de ene helling na de andere, bij iedere bevoorrading stoppen, bidons aanvullen, eten en verfrissen. Door de hitte had ik mezelf voor genomen om aan iedere stop me hoofd onder de kraantjes te houden. 

Mijn benen voelde goed aan en ik merkte dat ik tijdens de beklimmingen begon in te halen op de andere deelnemers. Na Col du Mollard begon ik zelf al af te tellen naar de finish. Richting Col de la Croix de Fer kreeg ik het gezelschap van twee spanjaarden. Veel kwam er niet meer uit die twee enkel een goeiedag en een vette knipoog… Die zijn duidelijk niet gewoon dat er dames zijn die fietsen. Ik wou mij niet laten kennen en ging was steviger van start op de Col de la Croix de Fer. Het werden lange 14 kilometers… die spanjaarden was ik kwijt, ik hoorde een van hen nog “help me” roepen. Iets later voelde ik lichte kramp opkomen in mijn kuiten, mijn onderrug begon pijn te doen, mijn voeten deden pijn… vlug een gelleke genomen, goed drinken, aan de bevoorrading een cola gedronken, hoofd opnieuw onder de kraan en ik kon opnieuw vertrekken met een fris hoofd en frisse benen.

Na Col de la Croix de Fer was het enkel nog dalen richting Alpe d’Huez. Aan de voet van Alpe d’Huez nog een gelleke genomen. Ik was klaar voor de laatste strijd. De bochtjes gingen vlot, ik merkte dat deze beklimming een slagveld werd voor heel veel deelnemers. Iedere bocht lagen er een stuk of 10 mannen van hun fiets. Een klein lichtpuntje voor mij was in bocht 14 daar stond Tim me aan te moedigen. Hij wou me nog een cola aanreiken maar ik wou niet meer stoppen (en geen tijd verliezen) en reed verder naar de volgende bocht. Aftellen van de ene bocht naar de andere. In elke bocht drinken en een bidon over mijn hoofd gieten. In bocht 5 zag ik twee snelheidsduivels naar beneden vliegen. Ja, hoor Davy en Bart ik heb jullie gezien! Het leuke aan de Alpe d’Huez was de vele aanmoedigen die ik kreeg van de mensen langs de kant. Zouden ze meer supporteren voor vrouwen dan voor mannen?:-)

Na bocht 1 kreeg ik het emotioneel een beetje moeilijk omdat ik niet kon geloven dat ik deze rit had uitgereden. Maar de emotie maakte vlug plaats voor de misselijkheid. Toen ik over finish kwam en van mijn fiets stapte werd ik misselijk, hoofdpijn, rugpijn, mijn voeten overhit. Het was precies of ik ineens de volle lading over mij kreeg. Gelukkig stonden er kennissen van het logement waar we verbleven en zijn ze vlug een cola voor me gaan halen. Na enige tijd voelde ik met beter. Afdaling ging ik niet meer doen, ik kon gelukkig rekenen op een taxi. ;-) Dan maar snel mijn chip gaan inruilen voor mijn eind tijd (9u59 – gem. 15 km/h) te weten en mijn medaille. Achteraf bleek dat mijn nummer bij de heren 30-39 ipv bij de dames 18-34 stond in de uitslag…. Goud, zilver of brons het maakt niet uit! Ik heb het gehaald! Yes! 

Hieronder nog een link naar de uitslag: http://www.sportcommunication.info/LIVE/resultat_live.php?parcours=1

Groetjes

Charlotte Cancellara alias Fabie Van De Velde

Marmotte - Davy

Heet, heter, heetst...La Marmotte 2015

Bart en mezelf zouden deze Marmotte verstandig aanpakken: doseren, geen risico’s in de afdaling om een code bruin te vermijden en goud halen.

Gelukkig hebben we een plaatsje bemachtigd redelijk vooraan bij de start….om te kunnen doseren natuurlijk. Om 7u25 weerklinkt het startschot, kilometerteller klimt richting 50km/u tot aan de voet van de Glandon….nu wordt het zeker tijd om te doseren.

Op de eerste col, de Col du Glandon, had ik me een hartslag van max 145 opgelegd. Bart dacht daar anders over en reed meter voor meter van me weg. Ik wist dat hij in vorm was maar om hier al een “strak” tempo te rijden leek me te vroeg. 

 

Vroeger dan verwacht passeerden we elk op beurt Charlotte in onze stormloop naar de top. Zij was zeker ook aan het doseren want niettegenstaande we haar al 10, 20, 30,…meter voorbij waren bleef ze maar babbelen….vrouwen …bijna zo erg als de Italianen.

Op de top van de Glandon wachtte Bart me op want de tijd er werd stilgelegd. Had hij me onmiddellijk enkele minuten aan mijn broek gesmeerd, de snodaard….hopelijk had ik de juiste keuze gemaakt om te doseren. De gevaarlijke afdaling werd niet opgenomen in de timing om ongevallen te vermijden. Geen risico’s nemend vlogen we toch aan 90km/u naar beneden…pure adrenaline…. geen renner die ons volgen kon…we reden dan ook met tubes en tubeless wielen….dat daalt beter, weet je wel.

De rest van de rit reden we samen aan een stevig tempo, zowel bergop als op het vlakke. Ondanks een moeilijk momentje voor Bart op de Col de Mollard kon hij het toch niet laten nog enkele meters te nemen voor de top van de Croix de Fer….prachtig, die Grinta! 

 

Richting Alpe d’Huez had hij ook nog een tempo van 35-40km/u in de benen….maar het werd nu echt wel heet met temperaturen boven de 40°….het geliefkoosde terrein van deze witte neger.

Met bocht 21 in zicht en een stevig tempo van de Ridley Helium moest Bart mijn tubewiel lossen, mijn rush naar de top kon beginnen….gewoon 21 bochten alles geven...kicken! De laatste vier kilometer werd alles zwart maar ik had een plan: gewoon de rand van de weg volgen totdat ik een opblaasboog tegenkwam….de rest zijn details.

Uitgeput kwam ik over de meet met een eindtijd van 8u01min. De aanwezige medische staf was toch niet gerust in mijn toestand en wou me meenemen….maar het wondermiddel cola (+ een pintje + een cornetto) bracht me er snel terug bovenop. Bart kwam een kleine 8min na mij over de streep met een uiteindelijke eindtijd van 8u03min.

Allebei goud, wreed geamuseerd, gekoerst bergop, gevlogen bergaf….en geen code bruin. Volgend jaar de Dolomieten-marathon….iemand?....Charlotte?......Je bent plots zo stil? 

Davy & Bart

P.s. Wist je dat tijdens de terugreis op zondag, (oud-)stuurken en neef van Bart, Gerd de Ironman van Frankfurt heeft afgewerkt onder de 10u.

La Marmotte 2015 - go pro camera

Sommige rijders hadden een go pro camera gemonteerd op de fiets. Dit filmpje postte een zekere Amerikaan Tim Powell op youtube. Hij reed wel blijkbaar vooraan, want er zijn nog bijna geen lijken te zien langs de kant :-)

La Marmotte 2015 Montvernier

Voor de liefhebbers : dit is de Montvernier... het nieuw stuk in de Marmotte dit jaar .

Marmotte - Kristof

                     Kristof moet afzeggen

Ongelukkige Kristof...
Kristof diende  zijn Marmotte te annuleren. Zijn zwangere vriendin had medische problemen en Kristof wou haar in die toestand niet achterlaten. Groot gelijk van een toekomstige papa ! Ondertussen is alles terug ok...oef.
Afspraak volgend jaar Kristof !  Een gezonde baby komt op de eerste plaats :-)

Marmotte - Charlotte

                   Charlotte supertevreden

Dit bericht postte Charlotte op haar facebook :

Charlotte Van De Velde

4 juli om 21:20 · Bewerkt ·

Zotte Charlie! ☀🌴🚴🏽👊🏽🏆🚵🏼! ‪#‎LaMarmotte‬ ‪#‎granfondo‬ ‪#‎heet‬ ‪#‎kapot‬‪#‎finish‬ ‪#‎175km‬ ‪#‎5100hm‬ ‪#‎36gradenindeschaduw‬ ‪#‎40gradenindezon‬

 — de overwinning vieren.

Bram in de Marmotte

De lijdensweg van Bram

Eventjes ter info het relaas van mijn Marmotte :

De week begon goed met vlotte beklimmingen van de Ornon en de Glandon, maar op woensdag slaat het noodlot toe. Een bestelwagen wil zich parkeren aan de overkant van de weg terwijl ik afdaal vanop Alpe D'Huez. Gevolg : zwaar gekneusde pols, gebroken helm, blauwe plekken in het gezicht. Aan de start van de Marmotte komen is plots een verre droom. Na 2 dagen herstel en veel rust toch eens proberen fietsen en gevoeld dat de pijn draaglijk zou moeten zijn mits pijnstillers. Zo geschiede, zaterdag daal ik af naar de start en start aan de tocht waar alles nu toch al een half jaar om draait. Op pure adrenaline meegegleden naar de voet van de Glandon en daar bovengekomen met een tijd van 2h04'. Al bij al mooi op schema voor zilver en misschien zelfs goud. Bij de afdaling van de Glandon krijg ik toch zwaar spijt van m'n besluit van de vorige dag. De pijn was niet te harden in een lastige en technische afdaling. Daar doorgebeten en blijven doorrijden naar de Lacets en de col du Mollard waar de pijn zich overal verspreidde. "Doorrijden was gekkenwerk" heb ik mezelf de hele weg gezegd, daarom heb ik me ook op de top van de Mollard in de volgwagen van Tour de Vacance gezet. Maar na 15 minuten vond ik het genoeg, ik wou dit rotding van een rit uitrijden, nog een pijnstiller en dan de Mollard af. Heel rustig aan hartslag 160 de Croix de Fer op in de hitte, links en rechts opgevers maar dan toch boven geraakt na 7 uur. Dan zat zilver in mijn leeftijdscategorie er nog altijd in mits een afdaling van 40 minuten, 20 minuten naar Bourg d'Oisans en een beklimming van Alpe D'Huez  in 1u30'. Was het maar zo gegaan... Aan de voet van de Alpe lag dat schema al in diggelen, na nog een verwoestende afdaling voor m'n pols en een helse tocht door de hitte van de vallei. Maar uitrijden moest ! En zo geschiede. Na ongeveer een beklimming van 2h15' en toch talloze waterstops toch nog boven geraakt in een totale tijd van 10u11'40". Geen medaille maar daar doe ik volgend jaar nog wel iets aan. Hopelijk zonder aanrijding, met betere omstandigheden en betere voorbereiding.

Davy & Bart

    Het gouden duo Davy & Bart

Onze "golden boys" vlogen op de cols in de Alpen. Slechts een goeie 8 uur deden ze over de tocht. Davy is niet meer alleen ; nu is er nog een tweede "ADELAAR van TOLEDO bij 't Stuurken !!!  Proficiat jongens !!! :-)

Marmotte - Rita & Erik

Het gouden-zilveren koppel : Erik & Rita !
Rita :

"4 juli 2015, een dag om nooit te vergeten, de langverwachte Marmotte.
Maar we hebben het gehaald, in bloedhete temperaturen, de eindstreep van de Marmotte.
Erik fier op zijn gouden medaille en ik op mijn zilveren.
Drinken, drinken, drinken, beekjes opzoeken voor verkoeling, stoempen, stoempen, stoempen, slachtoffers tellen, honderden fietsers voor en achter, gevaarlijke afdalingen overwinnen.....

Nu nagenieten in Au Maronnier aan de Ventoux!!!!"

Marmotte - ervaring van Maurits

                   Geveld door de hitte 
"Mijn eerste kennismaking met de Alpencols
Toch 'n beetje stress aan de start. Gaat het goed gaan? Gaat mijn schouder het houden? 'k Heb enkel last als ik op de trappers loop...En dat er stress is : iemand van bij ons op de bus heeft het gepresteerd om de koersschoenen te vergeten mee te nemen...
Op de Col du Glandon verloopt alles naar wens : alles onder controle, hartslag niet boven de 160. Mooie panorama's en de warmte valt nog mee. Er volgt een extreem gevaarlijke afdaling. En inderdaad, na een paar bochten is er iemand de bocht uitgevlogen ; 'k zie betrokkene medische verzorging krijgen... Instinctief moet ik denken aan Charlotte, die nu ook wel met een serieus ei in de broek moet zitten :-)

Daarna volgen de pittoreske haarspeldbochten van de Montvernier en de Col du Mollard. Nog steeds goeie benen... maar zweten zweten zweten... Op de Mollard vallen de eerste slachtoffers, die vermoedelijk te hard zijn gegaan op de Glandon...

De Croix de Fer : mijn calvarieberg ;-(

Temperatuur in de schaduw op deze col : 38 graden aub !
De loden zon maakt hier enorm veel slachtoffers. Ze vallen als vliegen links en rechts van de baan, de schaduw onder de bomen opzoekend...Ze liggen werkelijk met bosjes, verslagen en ontredderd...
Een troost : 'k zie vele jongeren langs de weg zitten, met een klassefiets 4x zo duur als de mijne :-)
Mijn gedachten dwalen af... het zweet druppelt steeds vlugger... als een gootje bijna van mijn neus aub...  'k Praat tegen mezelf : "Maurits, heb je dit werkelijk nodig om hier zo te zitten lijden? Word je daar echt gelukkiger van ? ":-)
Mijn ogen branden en voelen dik aan door de liters zweetdruppels... 'k Tracht nog af en toe op de trappers te lopen om mijn rug te ontlasten, maar op mijn trappers lukt het moeilijk met mijn geblesseerde schouder, dan maar terug in het zadel... Toch verstand op nul, en blijven geven...
Maar plots gebeurt het, waar ik zo voor gevreesd had : KRAMPEN !!  miljaar miljaar !!!!
Krampen in beide benen en ik moet van de fiets... 'n terrasje op in de schaduw... en 2 ijskoude cola's besteld... Dan maar van de nood een deugd gemaakt en wat foto's genomen, want het is hier prachtig ! 'k Wil terug vertrekken, maar 2 km verderop is het weer van dat... pijnscheuten in de holte van mijn knieën...   Gevolg: weer 'n terrasje met 2 ijskoude cola's...  Ondertussen rijden ambulances af en aan de top van de col ... verslagen, verkrampte, uitgeputte lichamen genoeg langs de kant van de weg...
De afdaling is werkelijk genieten... mooie bochten en lange stukken die hoge snelheden mogelijk maken... even op adem bekomen...   Een tijd later rij ik Bourg d'Oisans binnen - aan de overkant van de weg kom ik twee glunderende GOLDEN BOYS tegen : het gouden duo Davy & Bart, die het samen fantastisch hebben gedaan

Ik sta nu voor een dilemma: Alpe D'Huez : ja of nee ? de flanken liggen te smelten onder de ongenadige zon - tot 45 graden laat ik me wijsmaken bij de bevoorrading... Het verstand haalt het op de emotie, en ik besluit mijn tocht hier te beëindigen in Bourg d'Oisans, na 160 km. 'k Heb geen zin om te blokkeren in elke bocht van de kramp of om in zwijm te vallen...'k heb nog teveel plannen om hier de geest te laten :-)
Het uur waarop de dlnmrs op de col worden toegelaten is met een uur opgeschoven, wegens de extreme hitte.
Ik kom terug
Wel 25 bidons of meer gedronken vandaag, zonder één keer te moeten plassen... Dan weet je het wel !
Maar ik blijf positief ! Ik kom terug! Met beter materiaal, betere voorbereiding, een herstelde schouder en betere benen !
'k Heb van de Alpen geproefd, en het smaakt naar méér, want ik kan beter ! ...én het is hier zo mooi adembenemend :-) Ik voel me niet op mijn waarde geklopt, wel door extreme omstandigheden :-)
én de Galibier ligt me beter...  lol
Nog eens een dikke proficiat aan onze 9 andere Stuurkens, waaronder 3 vrouwtjes,  die het beste van zichzelf hebben gegeven en deze uitdaging zijn aangegaan !

Sportieve groeten, Maurits

à propos : Ik was wel de enige zot vermoed ik, die onderweg op de fiets een 78-tal foto's heeft genomen... da's ook al een prestatie op zich :-)
Klik :

MARMOTTE 2015-1

Marmotte - Ronny

Super Ronny mist op 'n haartje na goud !
Ronny :

"De Marmotte 2015 zit erop.
Genoten tot aan de voet van Alpe d'huez en dan een calvarietocht tot boven, da's zowat de omschrijving van de beleving van het overgrote deel van de deelnemers.
Bij ons was het niet anders.
Niet verwonderlijk met zelf gemeten temperaturen van om en bij de 48° tussen bocht 19 & 20. Drinken, drinken en nog eens drinken volstond nog niet, onder elke mogelijke stroom van water afkoelen hielp tijdelijk.
Het hoofddoel: gezond en wel aankomen is zeker geslaagd ,tijd was ondergeschikt.
Toch is het spijtig om dan goud te missen met 1'54" na een toch van net boven de 9u.
Voor Marleen was dit van voor de start al buiten bereik, maar wat ze , net als alle andere dames, presteerde was buiten gewoon.
15e in haar leeftijdscategorie !
Volgend jaar terug ? Neen, dank U !"  

Marmotte

Ondanks de hitte... klinkt Ronny hoopvol !

Onze Ronny vannamiddag op facebook :

Ronny Ruys

"Voila, de laatste training voor de Marmotte van zaterdag zit erop.
Nu nog 2 dagen rust en zaterdag beginnen we om 7u30 aan een tocht van 170 km en over 4 cols !

De afgelopen dagen de Col du Glandon en den enige echten Alpe d'Huez verkend.
De temperatuur is al de ganse week 34° en zaterdag worden er nog enkele aan toegevoegd volgens de plaatselijke Armand Piens.
Het wordt een hele opgave maar we zijn hoopvol gestemd"

 Maurits van Overmeire Voilà, als Ronny het ziet zitten... de rest zal wel volgen. Morgenavond arriveren de overige Stuurkens.. die moesten eerst nog langs den apotheker ;-) "

Marmotte

             Het aftellen kan beginnen...  de Marmotte

170 km waaronder 74.7 km klimmen... Het aftellen voor de Marmotte kan beginnen voor tien Stuurkens :  Davy, Bart, Rita, Erik, Ronny, Marleen, Bram, Kristof, Charlotte & Maurits.  We duimen voor zaterdag. Het wordt bakken ... Volgens de weersvoorspellingen wordt het broeierig tot 34 graden ...

 30 juni Rita De Winter "Tis hier inderdaad snikheet, zal afzien worden...
Gisteren col d Ornon en Alpe d Huez tot aan bocht 6, drinken, drinken en nog eens drinken!"

28 juni Munte

 Mon in vorm

Ondanks de afwezigheid van veel ‘vaste’ B Stuurkens komen er langzaam aan toch 16 doorsijpelen voor een ritje op en af richting Munte & co. Zon bij de start, maar grijs & een paar regendruppels tijdens de rit.

 

Voor wie er nog aan twjfelde: de Mon is in vorm, en nog geen klein beetje. In z’n vestje achter – tuurlijk met lange mouwen – was er naast de tube nog plaats om wat Stuurkens in te steken. Fikse draft van bij de start & een nieuwe wetmatigheid: hoe beter de vorm van de Mon, hoe stiller in de groep.

 

Vorige week de valpartij...en het was weer bijna zo ver – een hinde over de weg, zij het dan kortgerokt & met topje, zorgt ervoor dat de aandacht vooraan even verslapt (eheum) en we bijna de afslag voorbij zijn. Iedereen in de remmen, “oowww” en “ooeeee’' en “aaaaa”....maar toch nog de straat in. Hoe hadden we dat moeten uitleggen. Wat later nog een duif die Mon bijna van z’n fiets vliegt, maar verder geen zorgen meer.

 

‘t Was ook een zeer technische rit, niet zozeer door de route maar wel door al het gesleutel. Kristof z’n achterwiel ligt er bijna uit wanneer we op kasseien draaien, André z’n stuur zit los en verder zijn er nog wat platte banden. Maar allemaal netjes opgelost.

 

Iets voor twaalf draaien we de Fina op, goed gereden en vooral met flinke dorst. En toch nog een zonnetje gezien! Jochen

Garmin Edge 20/25

nieuw : Garmin Edge 25 
NIEUW
Garmin Edge 20 & 25
De kleinste GPS-fietscomputers ter wereld.

Ontdek ze hier : 

GARMIN EDGE 25

én op youtube :

Ventoux

Logeren aan de voet van de Ventoux

Beste,

wie nog wil genieten van de zonnige zuiderse zomer kan nog steeds reserveren.

Geef ons liefst op voorhand een seintje. Gsm: 0033 62 3890302

Volg ons op de website: www.aumarronnier.be

We sturen alvast zonnige groeten,

Guido en Martine

Au Marronnier

447 Route de Villes sur Auzon

84570 Blauvac

info@aumarronnier.be

0033 62 38 90 302

Zondag 28 juni 2015

Te volgen route voor de A's :

KATTENBERG EIKENBERG 110

Vooruitzichten :

DROOG - 20 graden - uitstekend fietsweer !